شرح حال بدكاران و تبهكاران از پيامبر ( ص ) نقل كرده‌اند : پيش از قيام قيامت ، خداوند بادى سرد خوشبو مىفرستد ، و بدان وسيله روح هر مؤمن مسلمان گرفته مىشود ، و ارواح بدكاران مىمانند در حالى كه مانند خران به آشوب و قتل يك ديگر مشغولند ، در همان حال قيامت بر پا مىشود ( 1 ) . يكى از بزرگان گويد : همين قدر در شرارت آدمى بس ، كه درستكار نباشد ، اما در ميان نيكان و صالحان باشد . لقمان به پسرش گفت : پسرم ، دروغ گفت ، آن كه گفت : آتش بدى را بدى خاموش مىكند ، پس اگر او راست گفته باشد بايد دو آتش افروخته شود ، بعد ببينند آيا يكى از آنها ديگرى را خاموش مىكند ، بلكه اين نيكى است كه شرارت را خاموش مىكند همانطور كه آب ، آتش را خاموش مىكند . حسن بصرى مىگويد : معاويه سه صفت كشندهء مزمن داشت : 1 - غصب زمامدارى اين امّت در حالى كه در ميان ايشان بازماندگانى از اصحاب رسول خدا ( ص ) بودند . 2 - پسرش يزيد ميگسار ، دائم الخمر را كه لباس حرير مىپوشد و ساز و طنبور مىنواخت بر آنها زمامدار قرار داد . 3 - زياد را برادر خود شمرد و او را آستاندار عراق ساخت در حالى كه پيامبر ( ص ) فرمود : « فرزند ملحق به بستر است و زناكار محروم است . » ( 2 ) علاوه بر آنها حجر و يارانش را كشت ، واى بر او نسبت به قتل حجر و